Wskaż prawidłową definicję interfejsu (szablonu klasy) w języki Java

Poprawna odpowiedź: D (Definicja 4)

Uzasadnienie i szersze wyjaśnienie:

W języku Java, interfejs to typ referencyjny, który może zawierać wyłącznie stałe, metody domyślne, metody statyczne oraz metody abstrakcyjne. Tradycyjnie, do wersji Java 7, interfejsy mogły zawierać tylko stałe i metody abstrakcyjne. Kluczowe zasady dotyczące metod w interfejsach (przed Java 8) to:

• Wszystkie metody są domyślnie publiczne i abstrakcyjne. Oznacza to, że nie trzeba (i nie można było) pisać słów kluczowych public i abstract.
• Metody w interfejsie nie mogą mieć implementacji (ciała). Deklaracja metody musi kończyć się średnikiem.
• Interfejsy nie mogą zawierać pól instancji (zmiennych). Mogą zawierać tylko stałe (domyślnie public static final).
• Interfejsy nie mogą mieć konstruktorów.

Przeanalizujmy podane definicje:

• Definicja 4: Zawiera dwie deklaracje metod (mth1, mth2) bez ciał, zakończone średnikami. Jest to prawidłowa definicja interfejsu w Javie.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Definicja 1: Zawiera prywatne pole (private int a) oraz konstruktor (IMyInterface()), co jest niedozwolone w interfejsach.
• Definicja 2: Zawiera prywatne pole oraz metodę z implementacją (int mth2() { ... }), co jest niedozwolone (chyba że byłaby to metoda default lub static w Javie 8+, ale składnia tu na to nie wskazuje).
• Definicja 3: Zawiera metodę z implementacją (int mth2() { ... }), co jest niedozwolone w klasycznym ujęciu interfejsu.