Na listingu kodu JavaScript w wykropkowanej części definicji obiektu osoba należy wpisać kod, który prawidłowo obsłuży instrukcję osoba.j = "PL"; Który to będzie kod?

Poprawna odpowiedź: B (this.jezyk = nazwa;)

this.jezyk = nazwa;.

Przedstawiony fragment kodu JavaScript definiuje obiekt osoba z właściwościami imie, jezyk oraz setterem dla właściwości o nazwie j. javascript var osoba = { imie: "Jan", jezyk: "EN", set j(nazwa) { // Setter dla właściwości 'j' // ... wykropkowana część ... } }; Instrukcja osoba.j = "PL"; próbuje przypisać wartość "PL" do właściwości j obiektu osoba. Kiedy taka operacja przypisania jest wykonywana na właściwości, dla której zdefiniowano setter, to właśnie kod settera jest wywoływany. Wartość przypisywana ("PL" w tym przypadku) staje się argumentem settera (tutaj nazwanym nazwa).

Celem settera jest zazwyczaj ustawienie wartości jakiejś wewnętrznej właściwości obiektu lub wykonanie innej logiki związanej z ustawianiem tej "wirtualnej" właściwości. W tym kontekście, logiczne jest, że setter dla j powinien modyfikować właściwość jezyk obiektu.

Dlatego kod this.jezyk = nazwa; jest poprawny:

• this wewnątrz settera odnosi się do obiektu osoba.
• this.jezyk odnosi się do właściwości jezyk tego obiektu.
• nazwa to argument przekazany do settera (czyli "PL").
• Instrukcja przypisuje wartość "PL" do właściwości osoba.jezyk.

Dlaczego pozostałe opcje są nieprawidłowe?

• A: return this.j; — Setter nie powinien niczego zwracać (jego celem jest ustawienie wartości). Próba zwrócenia this.j mogłaby prowadzić do rekurencyjnego wywołania settera, jeśli nie ma odpowiadającego gettera i właściwości podkładowej.
• C: this.j = nazwa; — To spowodowałoby nieskończoną pętlę rekurencyjną. Próba przypisania wartości do this.j wewnątrz settera dla j wywołałaby ten sam setter ponownie. Setter powinien modyfikować inną, rzeczywistą właściwość obiektu (np. jezyk) lub właściwość "prywatną" (np. z prefiksem _j).
• D: return this.jezyk; — Jak w opcji A, setter nie powinien zwracać wartości.