W systemie Linux program dd, którego przykład zastosowania przedstawiono w ramce, pozwala na dd if=/dev/sdb of=/home/użytkownik/Linux.iso

Poprawna odpowiedź to opcja C. Polecenie dd w systemach Linux jest potężnym narzędziem do kopiowania i konwersji danych na niskim poziomie (blokowym). W podanym przykładzie:

• if=/dev/sdb (input file) określa źródło danych, którym jest całe urządzenie blokowe /dev/sdb (np. dysk twardy, pendrive).
• of=/home/użytkownik/Linux.iso (output file) określa plik docelowy, do którego dane zostaną skopiowane. Takie użycie dd służy do tworzenia bitowej kopii (obrazu) całego nośnika danych /dev/sdb i zapisania go do pliku Linux.iso. Jest to często stosowane do tworzenia obrazów dysków, klonowania partycji lub tworzenia plików ISO z nośników.

Opcje A, B, i D są błędne:

• A: Do tworzenia dowiązań symbolicznych służy polecenie ln -s.
• B: Do konfiguracji interfejsów sieciowych służą polecenia takie jak ip, ifconfig (starsze) lub narzędzia graficzne.
• D: Do konwersji systemów plików służą inne, specjalistyczne narzędzia (np. tune2fs do niektórych operacji na ext2/3/4, ale konwersja między różnymi typami jest bardziej złożona).