Program df działający w systemach rodziny Linux umożliwia wyświetlenie

Poprawna odpowiedź to opcja D (informacji o wolnej przestrzeni dyskowej).

Nazwa polecenia df pochodzi od angielskiego disk free (wolny dysk). Jego podstawowym i jedynym zadaniem jest raportowanie o wykorzystaniu przestrzeni przez systemy plików (partycje) zamontowane w systemie.

Wynik działania tego polecenia zazwyczaj przedstawia tabelę zawierającą takie informacje jak:

• Nazwa systemu plików (np. /dev/sda1)
• Całkowity rozmiar
• Ilość zajętego miejsca
• Ilość wolnego miejsca
• Procentowe wykorzystanie
• Punkt montowania (katalog, w którym partycja jest dostępna)

Często używa się go z przełącznikiem df -h (human-readable), aby wyświetlić rozmiary w bardziej czytelnych jednostkach (KB, MB, GB).

Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ służą do nich inne polecenia:

• A: nazwy bieżącego katalogu – Służy do tego polecenie pwd (print working directory).
• B: tekstu pasującego do wzorca – Do wyszukiwania wzorców w tekście służy polecenie grep.
• C: zawartości ukrytego katalogu – Do wyświetlania zawartości katalogów służy polecenie ls, a opcja ls -a pokazuje również pliki i katalogi ukryte.