Wynik działania polecenia ls -l użytego w systemie Linux jest przedstawiony na

Poprawna odpowiedź to opcja D (wyniku 4.). Polecenie ls -l w systemie Linux służy do wyświetlania listy plików i katalogów w formacie długim (szczegółowym). Charakterystyczne cechy wyniku ls -l to:

• Pierwsza kolumna: prawa dostępu do pliku/katalogu (np. -rw-r--r--).
• Druga kolumna: liczba dowiązań twardych.
• Trzecia kolumna: nazwa właściciela pliku/katalogu.
• Czwarta kolumna: nazwa grupy, do której należy plik/katalog.
• Piąta kolumna: rozmiar pliku w bajtach.
• Szósta, siódma, ósma kolumna: data i godzina ostatniej modyfikacji.
• Dziewiąta kolumna: nazwa pliku/katalogu.

Wynik 4. (-rw-r--r-- 1 Egzamin users 0 2013-10-13 21:05 asso.txt itd.) idealnie pasuje do tego formatu. Widzimy prawa dostępu, liczbę dowiązań (1), właściciela (Egzamin), grupę (users), rozmiar (0), datę i godzinę modyfikacji oraz nazwę pliku.

Wynik 2. jest bardzo podobny i również jest wynikiem polecenia ls -l. Jednakże, w typowym wywołaniu ls -l dla plików zwykłych, czwarta kolumna (między właścicielem a datą) to rozmiar pliku, a nie numer jak '0'. W pytaniach testowych często jedna odpowiedź jest bardziej poprawna lub kompletna. Wynik 4 zawiera nazwę grupy users, co jest standardowym elementem wyniku ls -l, podczas gdy wynik 2 nie pokazuje nazwy grupy, co może sugerować użycie innych opcji lub specyficzną konfigurację systemu. Zakładając standardowe działanie, Wynik 4 jest pełniejszym i bardziej typowym przykładem ls -l.

Opcje A i C są niepoprawne:

• Wynik 1. to wynik polecenia free, które pokazuje informacje o użyciu pamięci RAM i przestrzeni wymiany (swap).
• Wynik 3. to wynik polecenia top lub ps aux, które wyświetlają listę uruchomionych procesów wraz z informacjami o ich zasobach (PID, USER, %CPU, %MEM itp.).