Konfigurację interfejsu sieciowego w systemie Linux można wykonać, wykorzystując plik

Poprawna odpowiedź to opcja D (/etc/network/interfaces). W wielu dystrybucjach Linuksa, szczególnie tych opartych na Debianie (jak Ubuntu w starszych wersjach lub przy użyciu tradycyjnego systemu zarządzania siecią ifupdown), plik /etc/network/interfaces jest głównym plikiem konfiguracyjnym dla interfejsów sieciowych. Poprzez edycję tego pliku można ręcznie ustawić statyczny adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną, serwery DNS i inne parametry dla poszczególnych kart sieciowych. Należy jednak pamiętać, że w nowszych dystrybucjach Linuksa coraz częściej domyślnym systemem zarządzania siecią jest NetworkManager lub systemd-networkd, które mogą używać innych plików lub metod konfiguracyjnych (np. pliki w /etc/netplan/ lub /etc/systemd/network/).

Opcje A, B, i C są niepoprawne:

• A: /etc/hosts to plik mapujący nazwy hostów na adresy IP lokalnie, bez odwoływania się do serwera DNS. Nie służy on do konfiguracji parametrów interfejsów sieciowych, takich jak adres IP interfejsu czy brama.
• B: /etc/host.conf to plik konfiguracyjny określający kolejność metod używanych przez system do rozpoznawania nazw hostów (np. czy najpierw sprawdzać plik /etc/hosts, a potem DNS). Nie konfiguruje on interfejsów sieciowych.
• C: /etc/resolv.conf to plik, który tradycyjnie zawiera adresy IP serwerów DNS używanych przez system do rozpoznawania nazw domenowych. Chociaż jest związany z konfiguracją sieci, nie służy on do ustawiania adresów IP interfejsów, masek czy bram.