Konfigurację interfejsu sieciowego w systemie Linux można wykonać wykorzystując plik

Poprawna odpowiedź to opcja D (/etc/network/interfaces). W systemach Linux opartych na Debianie (takich jak Ubuntu w starszych wersjach lub przy użyciu tradycyjnego systemu zarządzania siecią ifupdown), plik /etc/network/interfaces jest głównym plikiem konfiguracyjnym dla interfejsów sieciowych. Poprzez edycję tego pliku można ręcznie ustawić statyczny adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną, serwery DNS i inne parametry dla poszczególnych kart sieciowych. Należy jednak pamiętać, że w nowszych dystrybucjach Linuksa coraz częściej domyślnym systemem zarządzania siecią jest NetworkManager lub systemd-networkd, które mogą używać innych plików konfiguracyjnych.

Opcje A, B, i C są niepoprawne:

• A: /etc/hosts to plik mapujący nazwy hostów na adresy IP lokalnie, bez odwoływania się do serwera DNS. Nie służy on do konfiguracji parametrów interfejsów sieciowych.
• B: /etc/host.conf to plik konfiguracyjny określający kolejność metod używanych przez system do rozpoznawania nazw hostów (np. czy najpierw sprawdzać plik /etc/hosts, a potem DNS).
• C: /etc/resolv.conf to plik, który tradycyjnie zawiera adresy IP serwerów DNS używanych przez system do rozpoznawania nazw domenowych. Chociaż jest związany z konfiguracją sieci, nie służy on do ustawiania adresów IP interfejsów czy bramy.