Programem umożliwiającym wydzielenie logicznych części dysku twardego w systemie GNU/Linux jest

Poprawna odpowiedź to opcja A (fdisk). fdisk to klasyczne, tekstowe narzędzie w systemach GNU/Linux (i innych systemach uniksopodobnych) służące do zarządzania tablicami partycji na dyskach twardych. Umożliwia ono tworzenie, usuwanie, modyfikowanie i wyświetlanie informacji o partycjach. Partycje to logicznie wydzielone części dysku, które mogą być traktowane jako oddzielne nośniki i na których można tworzyć systemy plików. Dla nowszych dysków z tablicą partycji GPT często używa się narzędzi takich jak gdisk lub parted (które również obsługuje MBR).

Opcje B, C, i D są niepoprawne:

• B: format to polecenie znane głównie z systemów DOS/Windows, służące do przygotowywania nośnika do użytku (tworzenia systemu plików i sprawdzania błędów). W Linuksie do tworzenia systemów plików służą polecenia z rodziny mkfs (np. mkfs.ext4, mkfs.xfs).
• C: convert to polecenie używane w systemie Windows do konwersji systemu plików na partycji (np. z FAT32 na NTFS) bez utraty danych. Nie jest to standardowe narzędzie Linuksa do partycjonowania.
• D: truncate to polecenie w Linuksie służące do zmniejszania lub zwiększania rozmiaru pliku do określonej wartości. Nie ma ono związku z partycjonowaniem dysku.