Aby wyodrębnić dane zawarte w archiwum o nazwie dane.tar, użytkownik pracujący w systemie Linux powinien użyć polecenia

Poprawna odpowiedź to opcja C (tar –xvf dane.tar). Polecenie tar w systemie Linux jest standardowym narzędziem do archiwizacji plików. Analiza opcji:

• -x (eXtract): Nakazuje programowi tar wyodrębnienie (rozpakowanie) plików z archiwum.
• -v (Verbose): Powoduje wyświetlanie szczegółowych informacji o przetwarzanych plikach (listy rozpakowywanych plików).
• -f (File): Wskazuje, że następny argument (dane.tar) jest nazwą pliku archiwum, na którym ma być wykonana operacja. Zatem polecenie tar -xvf dane.tar rozpakuje zawartość archiwum dane.tar w bieżącym katalogu, wyświetlając przy tym nazwy rozpakowywanych plików.

Opcje A, B, i D są niepoprawne:

• A: gzip to narzędzie do kompresji/dekompresji plików (zwykle z rozszerzeniem .gz). Opcja -r oznaczałaby rekurencyjną kompresję. Nie służy do rozpakowywania archiwów .tar.
• B: Opcja -c (create) w poleceniu tar służy do tworzenia nowego archiwum. To polecenie próbowałoby utworzyć archiwum o nazwie dane.tar.
• D: gunzip to narzędzie do dekompresji plików skompresowanych za pomocą gzip. Podobnie jak gzip, nie służy bezpośrednio do obsługi struktury archiwum .tar, a jedynie do jego ewentualnej dekompresji, jeśli byłoby to archiwum skompresowane (np. dane.tar.gz).