Po zainstalowaniu systemu Linux użytkownik chce przeprowadzić konfigurację karty sieciowej poprzez wpisanie ustawień konfiguracyjnych sieci. Jest to możliwe przez edycję pliku

Poprawna odpowiedź to opcja C (/etc/network/interfaces). W systemach Linux opartych na Debianie (takich jak Ubuntu w starszych wersjach lub przy użyciu tradycyjnego systemu zarządzania siecią ifupdown), plik /etc/network/interfaces jest głównym plikiem konfiguracyjnym dla interfejsów sieciowych. Poprzez edycję tego pliku można ręcznie ustawić statyczny adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną, serwery DNS i inne parametry dla poszczególnych kart sieciowych. Należy jednak pamiętać, że w nowszych dystrybucjach Linuksa coraz częściej domyślnym systemem zarządzania siecią jest NetworkManager lub systemd-networkd, które mogą używać innych plików konfiguracyjnych (np. w /etc/NetworkManager/system-connections/ lub /etc/systemd/network/). Jednak /etc/network/interfaces jest klasycznym i wciąż spotykanym miejscem konfiguracji.

Opcje A, B, i D są niepoprawne:

• A: /etc/profile to plik systemowy, który jest wykonywany podczas logowania użytkownika i służy do ustawiania zmiennych środowiskowych oraz uruchamiania skryptów dla wszystkich użytkowników.
• B: /etc/shadow to plik przechowujący zaszyfrowane hasła użytkowników oraz informacje o starzeniu się haseł.
• D: /etc/resolv.conf (a nie resolv.configuration) to plik, który tradycyjnie zawiera adresy IP serwerów DNS używanych przez system do rozpoznawania nazw domenowych. Chociaż jest związany z konfiguracją sieci, nie służy on do ustawiania adresów IP interfejsów czy bramy.